بنیاد عبدالرحمن برومند

برای حقوق بشر در ایران

https://www.iranrights.org
امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران
یک سرگذشت

اسماعیل معارفی

درباره

سن: ۲۷
ملیت: ايران
مذهب: بدون باور مذهبی
وضعیت تأهل: مجرد

مورد

تاریخ کشته‌شدن: خرداد ۱۳۶۷ — تیر ۱۳۶۷
محل: تهران، استان تهران، ايران، زندان اوين
نحوه کشته‌شدن: نحوه اعدام نا مشخص
اتهامات: نگهداری اسلحه

ملاحظات

اطلاعات درباره دستگیری و اعدام آقای اسماعیل معارفی از طریق فرم الکترونیکی توسط یکی از دوستانش به بنیاد برومند فرستاده شده است. نام آقای اسماعیل معارفی از فهرست جانباختگان چریکهای فدایی خلق ایران - اقلیت به دست آمده است (۴ مهر ١٣٨٨). وی یکی از قربانیان کشتار جمعی زندانیان سیاسی ۱۳۶۷ است. اطلاعات تکمیلی در مورد این کشتار به وسیله بنیاد برومند از خاطرات آیت الله منتظری، گزارشهای سازمانهای حقوق بشر و مصاحبه با خانواده‌ها٬ خاطرات شهود، و سایت‌های سازمان فداییان خلق، راه کارگر وبیداران جمع‌آوری شده است.

اکثر زندانیان اعدام شده در سال ۱۳۶۷ از اعضا و هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران بودند. علاوه بر آن، گروه‌های مارکسیست لنینیستی مخالف جمهوری اسلامی مثل سازمان فدائیان خلق (اقلیت) و حزب پیکار، اعضا و هوادارن احزابی چون حزب توده و فدائیان خلق (اکثریت) که فعالیتی در مخالفت با جمهوری اسلامی نداشتند نیزازقربانیان این کشتار بودند.

آقای اسماعیل معارفی فرزند ابوالفضل در سال ۱۳۴۰ در تهران متولد شد. وی فرزند کوچک خانواده بود و تحصیلاتش را تا سیکل اول دبیرستان ادامه داد و اکثر اوقات بیکار بود تا این که به کار در یک چاپخانه مشغول شد (فرم الکترونیکی). آقای اسماعیل معارفی از اعضای سازمان فداییان اقلیت بود که اندکی قبل از دستگیری به راه کارگر پیوسته بود (سایت فداییان اقلیت). برمبنای اطلاعات سایت راه کارگر، او جزو هواداران سازمان فدائیان خلق ( قبل از انشعاب) بود که این مسئله باعث گردید از خدمت نظام وظیفه فراری شده و در یک چاپخانه مشغول به کار شود. فعالیت های او برای سازمان فداییان اقلیت، پخش تراکت و روزنامه و شرکت در جلسه‌های درون سازمان بود (فرم الکترونیکی).

در سال ۱۳۴۹ سازمان چریکهای فدائی خلق، متأثر از انقلاب کوبا و جنبش چریکی آمریکای لاتین، با ایدئولوژی مارکسیسم - لنینیسم و با اعتقاد به مبارزه مسلحانه، از ادغام دو گروه چریکی مخالف رژیم شاه به وجود آمد. این سازمان پس ازپیروزی انقلاب اسلامی به نفی مشی چریکی پرداخت و بر سر حمایت یا عدم حمایت از جمهوری اسلامی و شوروی، منشعب شد. سازمان فداییان خلق (اقلیت) مخالف با جمهوری اسلامی بود و عمدتا در جنبش کارگری و سیاسی فعالیت می‌کرد.

دستگیری و بازداشت

آقای اسماعیل معارفی در سال ۱۳۶۳، یک روز درساعت یک بعد ازظهر درمحل کارش در چاپخانه توسط ماموران سازمان اطلاعات دستگیر شد. دوسال اول به جرم فرار از خدمت در بازداشتگاه دژبان مرکز بصورت بلاتکلیف به سر می‌برد ولی پس از بازداشت یکی از همفکرانش و اعتراف به اینکه با اسماعیل و چند نفر دیگردر پادگان، هسته گروه هوادار سازمان در پادگان محل خدمت تشکیل داده بودند به زندان اوین منتقل شد (فرم الکترونیکی). براساس اطلاعات سایت راه کارگر، وی درزندان دژبان مرکز شرایط بدی نداشت و درمدت دوسالی که آنجا بود به طور مرتب ملاقات داشت. بعداز آن که مسائل او لو رفت به زندان اوین منتقل گردید و مدت دوسال هیچ خبری از او نبود. اسماعیل در این مدت در انفرادی نگهداری می شد وهیچ ملاقاتی نداشت. بعداز این مدت به مادرش اجازه ملاقات داده می شد و فقط یک بار ملاقات عمومی داشت.

دادگاه

آقای اسماعیل معارفی در دادگاهی محاکمه و محکوم به اعدام شده بود. در مورد شرایط و چگونگی این اعدام‌ها اطلاع دقیقی در دست نیست، اما بنابر شهادت برخی از زندانیان چپ که در جریان اعدام های سال ۱۳۶۷ در زندانهای اوین و گوهردشت مورد محاکمه مجدد قرار گرفته اند، پس از چند هفته بی خبری به دلیل قطع ملاقاتها، هواخوری، و اخبار رادیو و تلویزیون، در اوایل شهریور ماه  ۱۳۶۷، هیئت سه نفره ای شامل حجت الاسلام اشراقی دادستان، حجت الاسلام نیری حاکم شرع و حجت الاسلام پورمحمدی نماینده وزارت اطلاعات در اتاقی در زندانهای اوین و گوهردشت در چند دقیقه پرسشهایی درباره مسلمان یا مارکسیست بودن و نمازخواندن زندانیان سیاسی و همچنین مسلمان بودن خانواده می پرسیدند و براساس جوابهای زندانیان آنها را به اعدام و یا خوردن شلاق برای نماز خواندن محکوم می کردند. مسئولان اطلاعی در مورد هدف هیئت از این سؤالات و عواقب جوابهایشان به زندانیان نداده بودند. به شهادت زندانیان اوین و گوهردشت، در طول تابستان ۱۳۶۷ در این دو زندان تعداد زیادی از زندانیان چپ و هواداران مجاهدین خلق که به نظر هیئت سه نفره بر سر مواضع خود بودند اعدام شدند

خانواده‌های قربانیان کشتار سال ۱۳۶۷ به محاکمات غیرعادلانه و غیر قانونی که به اعدام هزارها زندانی در ظرف چند ماه منجر شد، به شدت اعتراض کرده‌اند.  در نامه‌ای که در سال ۱۳۶۷ به وزیر دادگستری وقت، حسن حبیبی نوشتند، سیاست رسمی پنهان کاری در رابطه با این اعدامها را به پرسش کشیده‌‌ و آن را دال بر غیر قانونی بودن اعدامها شمرده‌اند.  آنها یاد‌آور شده‌اند که اکثریت قریب به اتفاق قربانیان زندانیانی بودند که قبلاً در محاکم شرع به حبس محکوم شده بودند و در حال گذراندن دوران محکومیت خود و یا به پایان رساندن آن بودند.  این زندانیان دوباره دادگاهی شده و به سرعت به مرگ محکوم شدند.

اتهامات

اتهامات عنوان شده علیه آقای اسماعیل معارفی "تشکیل گروه خرابکاری و مخفی کردن اسلحه" بوده است (فرم الکترونیکی). مقامات قضایی جمهوری اسلامی علناً اتهامی به قربانیان اعدام‌های جمعی سال ۶۷ وارد نکرده‌اند. بر اساس شهادت زندانیانی که در تابستان ۱۳۶۷ در زندانهای ایران بودند، سوالات هیئت سه نفره از زندانیان وابسته به سازمان های چپ در مورد عقایدشان بوده و آنها ، به اتهام " ضد مذهبی" بودن، تأکید بر عقایدشان و توبه نکردن، محکوم شدند. بستگان قربانیان در نامه خود به وزیر دادگستری و در نامه دیگری در سال ۱۳۸۱ به گزارشگر مخصوص سازمان ملل متحد که به ایران سفر کرده بود به اتهاماتی نظیر "ضد انقلاب، ضد دین، و ضد اسلام" و یا انتساب قربانیان "... به عملیات نظامی ...در مرزهای کشور"، که گویا اساس محکومیت عزیزان‌شان بوده اشاره نموده‌اند.

حکمی ازآیت الله روح الله خمینی که در خاطرات حسینعلی منتظری، قائم مقام رهبری در آن زمان، به چاپ رسیده است اظهارات خانواده‌های قربانیان را در رابطه با اتهامات وارده تأئید می‌کند. در این حکم آیت الله خمینی از اعضای سازمان مجاهدین خلق به عنوان "منافقانی" یاد نموده که به اسلام اعتقاد ندارند و نوشته است: "کسانی که در زندان‌های سراسر کشور بر سر موضع نفاق خود پافشاری کرده و می کنند محارب و محکوم به اعدام می باشند."

مدارک و شواهد

در گزارش این اعدام نشانی از مدارک ارائه شده علیه آقای اسماعیل معارفی نیست.

دفاعیات

از دفاعیات آقای اسماعیل معارفی در مقابل هیئت سه نفره اطلاعی در دست نیست.

حکم

آقای اسماعیل معارفی در سال ۱۳۶۷ در کشتار زندانیان سیاسی درزندان اوین اعدام شد. از جزئیات این حکم اعدام اطلاعی در دست نیست، ولی بنا برتحقیقات بنیاد برومند، زندانیان چپ که در سال ۱۳۶۷ اعدام شدند، مرتد شناخته شده بودند. مسئولان زندان خبر اعدام این زندانیان را به همراه وسائلشان بعد از ماهها به خانواده آنها دادند ولی اجسادشان را به آنها تحویل ندادند. زندانیان در گورهای جمعی به خاک سپرده شده‌ ومقامات به خانواده زندانیان هشدار دادند که برای عزیزانشان مراسم سوگواری برگزار نکنند.

تصحیح و یا تکمیل کنید