بنیاد عبدالرحمن برومند

برای حقوق بشر در ایران

https://www.iranrights.org
یادبود
امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران
محسن
یدالله
زهرا
مجتبی
چنگیز (سعید)
سالار
فرانک ج.
غلامرضا
نسرین
کریم
اکبر
هیتوشی
مسعود
امان الله
راضی
۲۵۵۱۸
قربانی خشونت دولتی در امید
هر یک روزی به بی‌داد و نامردمی از زندگی محروم شده‌اند

یادبود امید

اقدام شما مؤثراست
با یاری به ما در ثبت تاریخ مشارکت کنید

زنان و مردانی که با سرگذشتشان در این صفحه آشنا می شوید امروز شهروندان شهری خاموش اند که امید نام دارد. در این شهر قربانیان جبر و ستم از یاد و خاطره حیاتی دیگر یافته اند.

این‌ جا شهروندان را اصل، نسب، مذهب، قومیت و ملیت های گوناگون است، با کردار و پندارهای گوناگون و گاه متضاد. اما پیوندشان را درامید انسانیت و حقوق طبیعی شان قوام می بخشد. دلیل اشتراکشان در شهروندی این است که هر کدام یک روز به بی‌داد و نامردمی از حق حیات محروم شده اند. و آن روزکه سرنوشتی به تباهی کشیده می شد، زندگی خانواده ای متلاشی می گردید و دردی توصیف ناپذیر بر آنان تحمیل می شد، این همه را جهان دورادور نظاره می کرد.

پروانه ظهیری…

او نوجوانی در کلاس سوم دبیرستان بود که می‌توانست آینده درخشانی داشته باشد.

ادامه

خلیل بینایی ماسوله…

عضو حزب توده بود. سه سال در جبهه‌های جنگ (ایران و عراق) بود. از نظر اطرافیان، فردی متین و خجالتی بود.

ادامه

بهمن ورمزیار…

آرایشگر و مربی باشگاه ورزشی در همدان بود و سابقه کیفری نداشت

ادامه