بنیاد عبدالرحمن برومند

برای حقوق بشر در ایران

https://www.iranrights.org
یادبود
امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران
کارلوس
محمود
علی
احسان
مهدی
حسن
عبدالرضا
مریم
بهمن
احمد
ماجد
نوید (فرشید)
خوان
امیر
کاظم
۲۷۳۷۵
قربانی خشونت دولتی در امید
هر یک روزی به بی‌داد و نامردمی از زندگی محروم شده‌اند

یادبود امید

اقدام شما مؤثراست
با یاری به ما در ثبت تاریخ مشارکت کنید

زنان و مردانی که با سرگذشتشان در این صفحه آشنا می شوید امروز شهروندان شهری خاموش اند که امید نام دارد. در این شهر قربانیان جبر و ستم از یاد و خاطره حیاتی دیگر یافته اند.

این‌ جا شهروندان را اصل، نسب، مذهب، قومیت و ملیت های گوناگون است، با کردار و پندارهای گوناگون و گاه متضاد. اما پیوندشان را درامید انسانیت و حقوق طبیعی شان قوام می بخشد. دلیل اشتراکشان در شهروندی این است که هر کدام یک روز به بی‌داد و نامردمی از حق حیات محروم شده اند. و آن روزکه سرنوشتی به تباهی کشیده می شد، زندگی خانواده ای متلاشی می گردید و دردی توصیف ناپذیر بر آنان تحمیل می شد، این همه را جهان دورادور نظاره می کرد.

حسین نجی…

آقای دکتر نجی هم در مطب شخصی خود و هم در بیمارستان میثاقیه تهران یک پزشک خوشنام بود و خبر خدمات «ویژه و تلاش انسانی» او و پرسنل این بیمارستان در برخی روزنامه‌ها منتشر شده بود.

ادامه

حمید حسین بیگ عراقی…

۵ روز طول کشید تا خانواده‌اش پیکر او را پیدا کردند و در ازای پرداخت مبلغی آن را تحویل گرفتند. انقلاب، آخرین خیابانی بود که در آن گام گذاشته بود.

ادامه

امین کرکی…

به دلیل شرایط اقتصادی خانواده و محرومیت‌های منطقه‌ای، ناچار به ترک تحصیل شد و در شهرهای مختلف به کارگری مشغول بود. 

ادامه