امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران
سید عبدالله
سید عبدالله
کامبیز
کامبیز
محسن
محسن
احمدعلی
احمدعلی
زکریا
زکریا
منوچهر
منوچهر
جلال
جلال
حبیب‌الله
حبیب‌الله
محمدعلی
محمدعلی
مهران
مهران
صادق
صادق
فرشاد
فرشاد
غلامرضا (مظفر)
غلامرضا (مظفر)
سیدحمید
سیدحمید
عبدالرحیم (رحیم)
عبدالرحیم (رحیم)
۲۵۱۲۵
قربانی خشونت دولتی در امید
هر یک روزی به بی‌داد و نامردمی از زندگی محروم شده‌اند

یادبود امید

اقدام شما مؤثراست
با یاری به ما در ثبت تاریخ مشارکت کنید

زنان و مردانی که با سرگذشتشان در این صفحه آشنا می شوید امروز شهروندان شهری خاموش اند که امید نام دارد. در این شهر قربانیان جبر و ستم از یاد و خاطره حیاتی دیگر یافته اند.

این‌ جا شهروندان را اصل، نسب، مذهب، قومیت و ملیت های گوناگون است، با کردار و پندارهای گوناگون و گاه متضاد. اما پیوندشان را درامید انسانیت و حقوق طبیعی شان قوام می بخشد. دلیل اشتراکشان در شهروندی این است که هر کدام یک روز به بی‌داد و نامردمی از حق حیات محروم شده اند. و آن روزکه سرنوشتی به تباهی کشیده می شد، زندگی خانواده ای متلاشی می گردید و دردی توصیف ناپذیر بر آنان تحمیل می شد، این همه را جهان دورادور نظاره می کرد.

مصطفی راهی…

فردی دلسوز، مهربان و بانفوذ درمیان اطرافیانش بود. نظرات سیاسی او محصول مطالعات گسترده و حساسیت بسیار او نسبت به بی‌عدالتی بود. 

ادامه

گشتاسب ثابت راسخ…

تنها به دلیل اعتقاد به دیانت بهایی، به صورت فراقضایی کشته شد.

ادامه

سارو قهرمانی…

مدتی قبل از مرگ در بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج، نامزد کرده بود و برای تدارک مقدمات عروسی از تهران به زادگاهش سنندج بازگشته بود. 

ادامه