بنیاد عبدالرحمن برومند

برای حقوق بشر در ایران

https://www.iranrights.org
یادبود
امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران
جلال
مژگان
صبا
مهدی
طاهره
ویلیام
محمود
محمدعلی
قدرت الله
عالم
سیمین عذار
شکار
ستار
امیر
کورش
۲۵۸۷۴
قربانی خشونت دولتی در امید
هر یک روزی به بی‌داد و نامردمی از زندگی محروم شده‌اند

یادبود امید

اقدام شما مؤثراست
با یاری به ما در ثبت تاریخ مشارکت کنید

زنان و مردانی که با سرگذشتشان در این صفحه آشنا می شوید امروز شهروندان شهری خاموش اند که امید نام دارد. در این شهر قربانیان جبر و ستم از یاد و خاطره حیاتی دیگر یافته اند.

این‌ جا شهروندان را اصل، نسب، مذهب، قومیت و ملیت های گوناگون است، با کردار و پندارهای گوناگون و گاه متضاد. اما پیوندشان را درامید انسانیت و حقوق طبیعی شان قوام می بخشد. دلیل اشتراکشان در شهروندی این است که هر کدام یک روز به بی‌داد و نامردمی از حق حیات محروم شده اند. و آن روزکه سرنوشتی به تباهی کشیده می شد، زندگی خانواده ای متلاشی می گردید و دردی توصیف ناپذیر بر آنان تحمیل می شد، این همه را جهان دورادور نظاره می کرد.

کمال ملایی…

آقای ملایی مکانیک بود و پدرش را در کودکی از دست داده بود.

ادامه

فیروز نعیمی…

پزشک بود و در مطب خود به صورت رایگان بیماران بی‌بضاعت را درمان می‌کرد، او حتی داروی آن‌ها را نیز با هزینه شخصی تهیه می‌کرد.

ادامه

ریحانه جباری ملایری…

ریحانه جباری ۱۹ساله، مستقل، بلند پرواز و شجاع بود. او می توانست طراحی مشهورباشد.

ادامه