امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران
منوچهر
منوچهر
وحید
وحید
فرهاد
فرهاد
عبدالرضا
عبدالرضا
مرتضی
مرتضی
عباس
عباس
مسعود
مسعود
سیلوانا
سیلوانا
خورهه
خورهه
مویسس گابریل
مویسس گابریل
کارلوس
کارلوس
یانینا
یانینا
نائوم
نائوم
سباستیان
سباستیان
هوگو نوربرتو
هوگو نوربرتو
۲۴۵۵۰
قربانی خشونت دولتی در امید
هر یک روزی به بی‌داد و نامردمی از زندگی محروم شده‌اند

یادبود امید

اقدام شما مؤثراست
با یاری به ما در ثبت تاریخ مشارکت کنید

زنان و مردانی که با سرگذشتشان در این صفحه آشنا می شوید امروز شهروندان شهری خاموش اند که امید نام دارد. در این شهر قربانیان جبر و ستم از یاد و خاطره حیاتی دیگر یافته اند.

این‌ جا شهروندان را اصل، نسب، مذهب، قومیت و ملیت های گوناگون است، با کردار و پندارهای گوناگون و گاه متضاد. اما پیوندشان را درامید انسانیت و حقوق طبیعی شان قوام می بخشد. دلیل اشتراکشان در شهروندی این است که هر کدام یک روز به بی‌داد و نامردمی از حق حیات محروم شده اند. و آن روزکه سرنوشتی به تباهی کشیده می شد، زندگی خانواده ای متلاشی می گردید و دردی توصیف ناپذیر بر آنان تحمیل می شد، این همه را جهان دورادور نظاره می کرد.

فردین حسینی…

آقای فردین حسینی پیرو آیین اهل حق، مکتب نورعلی، دیپلمه و دارای شغل آزاد بود. سابقه کیفری نداشت و سعی می‌کرد قانون‌مدارانه زندگی کند

ادامه

جمشید دهقانی…

جمشید دهقانی: «اهل مسجد و دین بودیم و در کنار کارهای روزمره به مسائل دینی هم اهمیت می‌دادیم»

ادامه

سیده طیبه حجتی…

خانم حجتی ۲۴ ساله و ساکن تهران بود. او در زندان به تحصیلاتش ادامه داد، دیپلم گرفت و حتی در دانشگاه ثبت‌نام کرد.

ادامه