بنیاد عبدالرحمن برومند

برای حقوق بشر در ایران

https://www.iranrights.org
امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران
یک سرگذشت

محمدرضا

درباره

سن: ۶۹
ملیت: ايران
مذهب: احتمال قوی اسلام
وضعیت تأهل: نامعلوم

مورد

تاریخ کشته‌شدن: ۶ اسفند ۱۳۸۲
محل: زندان قصر، تهران، استان تهران، ايران
نحوه کشته‌شدن: حلق آویز
اتهامات: جرايم جنسی
سن در زمان ارتکاب جرم: ۶۷

ملاحظات

خبر اعدام آقای محمدرضا بدون نام خانوادگی، در روزنامه اطلاعات (٧ اسفند ١٣٨٢) و روزنامه ایران (١٠ اسفند ١٣٨٢) انتشار یافت. پرونده او به آزار و اذیت یک نوزاد ١١ ماهه در ٧ بهمن ١٣٨٠ در خیابان مسیح‌خواه در جنوب غربی تهران ارتباط داشت.

دستگیری و بازداشت

آقای محمدرضا در روز ٧ بهمن ١٣٨٠ در تهران دستگیر شد. بنا بر این گزارش ، صبح این روز زن جوانی به همراه کودک ١١ ماهه‌اش به بیمارستان فیاض‌بخش تهران مراجعه کرد. دقایقی بعد مسئولین بیمارستان با مشاهده وضعیت کودک ماجرا را به پلیس ١١٠ اطلاع دادند و بلافاصله اکیپی از ماموران کلانتری ١١٩ مهرآباد در بیمارستان حاضر شدند و مادر نوزاد را تحت بازجوئی قرار دادند. در این بازجوئی مشخص شد که این کودک توسط  صاحبخانه‌شان مورد آزار و اذیت قرار گرفته است. ماموران پس از شنیدن ماجرا مرد صاحبخانه را دستگیر کردند. او به مدت دو سال یک ماه در زندان بسر برد. (روزنامه ایران)

دادگاه

شعبه ١١٠۴ دادگاه عمومی در مجتمع قضایی هاشمی آقای محمدرضا را محاکمه کرد (روزنامه اطلاعات). دادگاه او در چند جلسه تشکیل شد (روزنامه ایران). اما درباره جلسه یا جلسات دادگاه وی اطلاعی در دست نیست.

اتهامات

اتهامات آقای محمدرضا «اذیت و آزار نوزاد ١١ ماهه» اعلام شد.

در شرایطی که حداقل تضمین های دادرسی رعایت نمی شود و متهمین از یک محاکمه منصفانه محرومند، صحت جرایمی که به آنها نسبت داده می شود مسلم و قطعی نیست.

مدارک و شواهد

مدارک علیه آقای محمدرضا «اظهار نظر پزشکان معالج نوزاد و شدت جراحات، شکایت والدین، اعترافات متهم، تحقیقات محلی و سابقه متهم در انحرافات اخلاقی و دایم الخمر بودن» عنوان شد. (روزنامه ایران)

سازمانهای بین المللی حقوق بشر بارها دولت جمهوری اسلامی ایران را به خاطر اعمال سیستماتیک شکنجه‌های شدید و استفاده از سلولهای انفرادی جهت گرفتن اعتراف از زندانیان محکوم کرده‌اند و صحت اعترافاتی که تحت فشار از متهمان گرفته شده است را مورد پرسش قرار داده‌اند.

دفاعیات

آقای محمدرضا در دفاع از خود گفت: «در آن لحظه به خاطر مصرف مشروبات الکلی متوجه نبودم که چه کار می‌کنم.» در تحقیقات محلی ماموران نیز آمده است که او دایم الخمر بوده است. از دفاعیات دیگر وی اطلاعی در دست نیست.

حکم

شعبه ١١٠۴ دادگاه عمومی آقای محمدرضا را به اعدام و پرداخت دیه محکوم کرد. این حکم توسط شعبه ٢٧ دیوان عالی کشور تائید شد و او درروز چهارشنبه ۶ اسفند ١٣٨٢ در زندان قصر تهران به دار آویخته شد.

تصحیح و یا تکمیل کنید