بنیاد عبدالرحمن برومند

برای حقوق بشر در ایران

https://www.iranrights.org
امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران
یک سرگذشت

امیر راهدار

درباره

سن: ۲۶
ملیت: ايران
مذهب: بدون باور مذهبی
وضعیت تأهل: متاهل

مورد

تاریخ کشته‌شدن: ۷ مهر ۱۳۶۱
محل: هند
نحوه کشته‌شدن: قتل با سلاح سرد
اتهامات: اتهام نامعلوم

ملاحظات

آقای امیر راهدار یکی از ٤۳٠ نفریست که نامشان در لیست «شهدای سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر» در سایت اینترنتی اندیشه پیکار منتشر شده است. این لیست شامل اسامی اعضای سازمان می‌شود که پس از انقلاب ۱۳٥۷ جان سپرده‌اند. بیش از ٤٠٠ نفر از افرادی که نامشان در این فهرست ذکر شده اعدام شده‌اند. همچنین خبر این اعدام در ضمیمه شماره ۲٦۱ نشریه «مجاهد»، چاپ سازمان مجاهدین خلق ایران، به تاریخ ۱٥ شهریور ۱۳٦٤ نیز منتشر شد. این ضمیمه شامل فهرست ۱۲٠۲۸ نفر است که اکثراً وابسته به گروه‌های سیاسی مخالف رژیم بوده‌اند. این اشخاص از تاریخ ۳٠ خرداد ۱۳٦٠ تا زمان چاپ نشریه مجاهد اعدام شده و یا در درگیری با قوای انتظامی جمهوری اسلامی کشته شده‌اند.

بنا به گزارش سایت اندیشه و پیکار، وی در سال ١٣٣٥ در آبادان متولد شد و در سال ٥٧ برای ادامه تحصیل به هند رفت. وی در آنجا به عنوان «یکی از فعالترین هواداران سازمان پیکار» توسط عوامل جمهوری اسلامی شناخته شد و بارها مورد ضرب و شتم آن‌ها قرار گرفت. آقای راهدار در ٧ مهر ماه ١٣٦١ در بنگلور هند به دست عوامل رژیم ترور شد. از جزئیات این ترور اطلاع دقیقی در دست نیست.

سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر در سال ۱۳٥۷ از اعضای مارکسیست ـ لنینیست منشعب از سازمان مجاهدین خلق تشکیل شد. نفی مشی چریکی و نفی مشی حزب توده از اصول این تشکیلات بود. سازمان پیکار شوروی را «سوسیال امپریالیست» و چین را منحرف از اصول مارکسیسم - لنینیسم می‌دانست و با تمامی جناحهای رژیم جمهوری اسلامی مخالف بود. این سازمان با پیوستن بخش بزرگی از گروههای دیگر موسوم به «خط سه» به بزرگترین تشکیلات این جریان مبدل گشت. در سال ۱۳٦۰ سازمان پیکار دچار انشعابات درونی شد که همزمان بود با موج سرکوب گروههای مخالف رژیم. ضربات ناشی از این سرکوبها و انشعابات منجر به تلاشی تشکیلات و پراکندگی هواداران آن گردید به طوری که دیگر نتوانست به حیات سیاسی خود ادامه دهد.

تصحیح و یا تکمیل کنید