متن حاضر فصل اوٌل کتاب "حقوق بشر در ایران و سؤاستفاده از نسبیت فرهنگی"، تألیف دکتر رضا افشاری است. رضا افشاری، استاد تاریخ و حقوق بشر در دانشگاه پِیس (ایالات متحده ی آمریکا)، در این کتاب تأثیر فرهنگ اسلامی و وضعیت سیاسی ایران را بر سیاست حقوق بشر دولت پس از سقوط نظام شاهنشاهی بررسی نموده است. با تحلیل دقیق موارد نقض مستمر حقوق بشر، نویسنده وجه تشابه عملکرد دولت جمهوری اسلامی را با دیگر حکومت های مستبد و خودسر به وضوح نشان می دهد. در طول بیش از دو دهه، ایران به طور مستمر به حبس، شکنجه و اعدام دگر اندیشان پرداخته و همه ی تشریفات قانونی لازم برای ایجاد محاکمات عادلانه را زیر پا گذاشته، و مخالفان خود در خارج کشور را نیز به قتل رسانده است. بعلاوه به مثابه دیگر حکومت های سرکوبگر دولت ایران، انتقاد ناظران حقوق بشر سازمان ملل متحد را، به این بهانه که عملکردش ریشه در فرهنگ راستین کشور دارد، رد نموده است. در متن حاضر دکتر افشاری ادعای مقامات جمهوری اسلامی در نفی جهانشمول بودن حقوق بشر بررسی و رد می کند.