امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران
منوچهر
منوچهر
وحید
وحید
فرهاد
فرهاد
جمال
جمال
مرتضی
مرتضی
عباس
عباس
مسعود
مسعود
سیلوانا
سیلوانا
خورهه
خورهه
مویسس گابریل
مویسس گابریل
کارلوس
کارلوس
یانینا
یانینا
نائوم
نائوم
سباستیان
سباستیان
هوگو نوربرتو
هوگو نوربرتو
۱۸۴۷۲
قربانی خشونت دولتی در امید
هر یک روزی به بی‌داد و نامردمی از زندگی محروم شده اند

یادبود امید

اقدام شما مؤثراست
با یاری به ما در ثبت تاریخ مشارکت کنید

زنان و مردانی که با سرگذشتشان در این صفحه آشنا می شوید امروز شهروندان شهری خاموش اند که امید نام دارد. در این شهر قربانیان جبر و ستم از یاد و خاطره حیاتی دیگر یافته اند.

این‌ جا شهروندان را اصل، نسب، مذهب، قومیت و ملیت های گوناگون است، با کردار و پندارهای گوناگون و گاه متضاد. اما پیوندشان را درامید انسانیت و حقوق طبیعی شان قوام می بخشد. دلیل اشتراکشان در شهروندی این است که هر کدام یک روز به بی‌داد و نامردمی از حق حیات محروم شده اند. و آن روزکه سرنوشتی به تباهی کشیده می شد، زندگی خانواده ای متلاشی می گردید و دردی توصیف ناپذیر بر آنان تحمیل می شد، این همه را جهان دورادور نظاره می کرد.

فرهاد صفاپور…

فرهاد صفاپور در وصیتنامه‌اش نوشت، تلاش‌های او و برادرش وظیفه ملی‌شان بوده است زیرا  "زندگی چیزی جز ایمان و جهاد نیست." 

ادامه

سکینه قاسمی (پری بلنده)…

متولد قزوین بود و در محل کارش در شهرنو به "پری بلنده" معروف بود. 

ادامه

محمد باقر لطیفی مقدم تهرانی…

سرهنگ برای سربازان مسکن و سربازخانه می‌ساخت و سیستم‌های آبیاری طراحی می‌کرد.  به گفته دخترش، از انقلاب ترسی نداشت چون هیچ خطایی مرتکب نشده بود.

ادامه