Charter 08 is a manifesto initially signed by over 350 Chinese intellectuals and human rights activists to promote political reform and democratization in the People's Republic of China. It was published on 10 December 2008, the 60th anniversary of the Universal Declaration of Human Rights, adopting name and style from the anti-Soviet Charter 77 issued by dissidents in Czechoslovakia. Since its release, more than 10,000 people inside and outside of China have signed the charter.

Wikipedia

The following manifesto first appeared in Western Europe in early January 1977. Within a few days Charter 77--as its anonymous authors called the document and the movement responsible for its appearance--had been translated into most major languages and had received attention throughout the world. Charter 77 soon became well known within Czechoslovakia as a result of Western radiobroadcasts. Charter 77 indicts the government for violations of human rights provisions in the nation's 1960 Constitution and in various treaties and covenants of which Czechoslovakia is a signatory. The translation presented here appeared in The Times of London on January 7, 1977, bearing a notation that it was an "authorized" translation. The notation indicated neither who had made nor who had authorized the translation.

درسال ١٣٨٤ بنیاد عبدالرحمن برومند ترجمۀ مجموعه‌ای از متون کلاسیک و جدید را در رابطه با ترویج فرهنگ دموکراسی و حقوق بشر به عنوان یک طرح، پیش روی خود نهاد. نخستین متن در چارچوب این طرح، "حقوق زن، حقوق بشر است" بود که به مناسبت روز جهانی زن، در ماه مارس ١٣٨٧ به صورت الکترونیک منتشر شد و در اختیار عموم قرار گرفت. "مسئولیت شخصی در دوران دیکتاتوری" دومین متن از این مجموعه است که، به مناسبت روز جهانی ضد فاشیسم و سالروز سقوط دیوار برلن (٩ نوامبر) در اختیار خوانندگان قرار می‌گیرد۱. باوجود تنوع موضوع‌ها و تفاوت زمانی تألیف این آثار، وجه مشترک همۀ آن‌ها، ارتباطی است که به صور مختلف با مسائل کنونی کشورمان دارند.

آرنت طی سا‌ل‌های پس از انقلاب ٥٧، در میان نسل جوانی که ازجمله در نتیجۀ عملکرد سیاسی‌شان، جمهوری اسلامی همچون یک پدیدۀ نامحتمل و حیرت‌انگیز شکل گرفت، چهره‌ای شناخته شده بود. آرنت با تحلیل و بررسی نظام‌های توتالیتر در کتاب "توتالیتاریسم۲"، بسیاری از این نسل را به شناخت و درک روشن‌تر از ماهیت جمهوری اسلامی رهنمون شد. ارتباط اندیشه‌های آرنت با مسائل کنونی مطرح در ایران، ارتباطی منطقی است. «جمهوری اسلامی»، پدیدۀ انقلابی مدرنى است که آشکارا خود را میراث‌دار سنت انقلابی می‌داند که با انقلاب کبیر فرانسه آغاز شد و با انقلاب اکتبر روسیه ادامه و گسترش یافت و در طول قرن بیستم، الهام‌بخش بسیاری از انقلاب‌ها در کشورهای دیگر بود. انقلاب اسلامى در ایران اگرچه دگرديسى نوینی در پدیدۀ انقلاب‌های مدرن است، با اين حال، مكانيسم يكسانى با همان پديده دارد. همین بس که دقت کنیم به نهادهای بنیانی انقلاب اسلامی، چون دادگاه های انقلاب، کمیته‌های انقلاب و ... که نه تنها کارکردشان بلکه حتی در مواردی، نامشان نيز با همتاهای‌شان در انقلاب فرانسه يا روسيه يكسان است. از اين‌رو، نزدیکی جمهوری اسلامی با نظام‌های توتالیتر ﴿غيرمذهبى يا ضدمذهبی﴾ چون اتحاد جماهیر شوروی، چین کمونیست، كوبا و کرۀ شمالی، به دليل وجوه اشتراك در يك سنت انقلابی، شگفت‌آور نيست. هانا آرنت از جمله متفکران غربی است که پس از جنگ جهانی دوم، راه مبارزه با توتالیتاریسم را در شناخت دقیق ماهیت اين نظام وعلل پیدایش آن مىدانستند. وی معتقد بود برای از ميان بردن توتالیتاریسم باید آن را شناخت و تاریخ آن را "مهار کرد". نسل هایی که در نیمۀ دوم قرن بیستم به مبارزه علیه توتاليتاريسم کمونیستى پرداختند از اندیشۀ او بهرۀ فراوان بردند.

Published in 1763, Voltaire's Treatise on Tolerance, is one of the major Western writings on the necessity of acknowledging the natural right of freedom of conscience and protecting religious freedom. In 1762, Voltaire became aware of the execution of a French protestant man (Jean Calas), falsely accused of the murder of his son by the mob in the city of Toulouse. As a "human being" and "to some extent as a philosopher", Voltaire felt compelled to take action against a judicial crime dictated by religious prejudice. On the occasion of what has become the famous "affaire Calas", Voltaire launched what could be seen as the first modern human rights campaign in Europe, a successful campaign that succeeded in referring the case to a higher Court and having the guilty verdict overturned, and Jean Calas' memory rehabilitated. The Boroumand Foundation has translated 15 most important chapters of the Treatise on Tolerance into Persian, and made it available to Iranian human rights activists who could greatly benefit from the Thoughts and actions of the great French philosopher who is the forerunner of human rights activism in the world.