قطعنامهى ۱۳۵/
۴۷
مصوّب مجمع
عمومى، مورخ ۱۸
دسامبر۱۹۹۲
مجمع
عمومى
با
تاييد مجدد
اين كه يكى از
اهداف اصلى
ملل متحد، طبق
منشور آن،
اعتلا و حمايت
از رعايت حقوق
بشر و
آزادىهاى
اساسى براى
همگان ، بدون
تمايز نژاد،
جنس، زبان يا
مذهب است،
با
تاييد مجدد
اعتقاد خود به
حقوق اساسى
بشر، به منزلت
و ارزش شخصيت
انسان، به
برابرى حقوق مردان
و زنان و ملت
ها، بزرگ و كوچك،
با
خواست اعتلاى
احترام به
اصول مندرج در
منشور ،
اعلاميه
جهانى حقوق
بشر،
كنوانسيون
پيشگيرى و
مبارزه با
جنايت كشتار
جمعى،
كنوانسيون
بينالمللى
در بارهى لغو
تمامى اشكال
تبعيض نژادى،
پيمان بينالمللى
در بارهى
حقوق مدنى و
سياسى، پيمان
بينالمللى
در باره ى
حقوق
اقتصادى،
اجتماعى و
فرهنگى،
اعلاميه در
بارهى حذف
تمامى اشكال
ناروادارى و
تبعيض مبتنى بر
مذهب يا
اعتقاد و
كنوانسيون مربوط
به حقوق كودك،
و نيز در ساير
معاهدات مناسب
بينالمللى
كه در سطح
جهانى يا
منطقهاى
تصويب شده و
در قرارنامههايى
كه ميان دولتهاى
گوناگون عضو
سازمان ملل
متحد منعقد
گشته است،
با
الهام از مفاد
ماده ۲۷ پيمان
بينالمللى
مربوط به حقوق
مدنى و سياسى
در بارهى
حقوق افراد
متعلق به
اقليتهاى
قومى، مذهبى
يا زبانى،
با
توجه به اين
كه اعتلا و
حمايت از حقوق
افراد متعلق
به اقليتهاى
ملى يا قومى،
مذهبى و زبانى
در خدمت ثبات
سياسى و
اجتماعى كشورهايى
است كه اين
اقليتها در
آن زندگى
مىكنند،
با
تاُكيد بر اين
كه اعتلاى
مستمر و تحقق
حقوق افراد
متعلق به
اقليت هاى ملى
يا قومى،
مذهبى و
زبانى، ضمن آن
كه بخش جدايى
ناپذير تحول
جامعه در
تماميت آن
بوده و در
چهارچوبِ
دموكراتيكِ
مبتنى بر
قانونيت است و
مىتواند به
تحكيم دوستى و
همكارى ميان
مردمان و دولتها
يارى رساند،
نظر
به اهميت نقش
سازمان ملل
متحد در حمايت
از اقليت ها ،
با
توجه به
كارهايى كه
قبلاْ در نظام
ملل متحد، به
ويژه توسط
كميسيون حقوق
بشر، سوكميسيون
مبارزه با معيارهاى
تبعيضآميز،
و حمايت از
اقليتها
انجام شده و
سازمانهايى
كه با استفاده
از پيمانهاى
بينالمللى
مربوط به حقوق
بشر و ديگر
قرارنامههاى
بينالمللى
مناسبِ مربوط
به حقوق بشر
به منظور اعتلا
و حمايت از
حقوق افراد
متعلق به
اقليتهاى
ملى يا قومى،
مذهبى و زبانى،
ايجاد شدهاند،
با
قيد اهميت
اقدامات
سازمانهاى
ميان-حكومتى
( اینتر
گاورنمنتال )
و غيردولتى
براى حمايت از
اقليتها و
پيشبرد و
حمايت از حقوق
افراد متعلق
به اقليتهاى
ملى يا قومى،
مذهبى و
زبانى،
اعلاميهى
حاضر در بارهى
حقوق افراد
متعلق به
اقليتهاى
ملى يا قومى،
مذهبى و زبانى
انتشار
مىيابد:
ماده اول
۱
- دولت ها در
قلمرو ى خويش
از موجوديت و
هويت ملى يا
قومى،
فرهنگى،
مذهبى يا
زبانى اقليتها
حمايت مى كنند
و به برقرارى
شرايط تعالى
اين هويت كمك
مى نمايند.
۲
- دولتها
تدابيرى
قانونى يا غير
آن كه براى رسيدن
به اين هدف ها
ضرورى ست،
اتخاذ مى
كنند.
ماده
۲
۱
- افراد متعلق
به اقليتها ى
ملى يا قومى،
مذهبى و زبانى
( كه از اين پس افراد
متعلق به
اقليت ها
ناميده
مىشوند) حق
دارند از
فرهنگ خود
بهره مند
شوند، به مذهب
خويش عمل كنند
و از زبان خود
در خلوت و در
اجتماع
آزادانه و
بدون هيچ گونه
مداخله و
تبعيض
استفاده كنند.
۲
- افراد متعلق
به اقليتها
حق دارند در
حيات فرهنگى،
مذهبى،
اجتماعى،
اقتصادى و
دولتى مشاركت
كامل داشته
باشند.
۳
- افراد متعلق
به اقليتها
حق دارند در
سطح ملى و ،
بسته به مورد،
در سطح منطقه اى
، طبق روالى
كه مغاير با
قوانين ملى
نباشد، در
تصميماتى كه مربوط
به اقليت آن ها
يا منطقه اى
ست كه در آن
زندگى مى
كنند، سهم
مؤثرى داشته
باشند.
۴
- افراد متعلق
به اقليتها
حق دارند
انجمنها ى
خويش را ايجاد
و اداره كنند.
۵
- افراد متعلق
به اقليتها
حق دارند بدون
هيچ تبعيضى،
با ساير اعضاى
گروه خود و با
كسانى از ديگر
اقليتها،
رابطه ى آزاد
و صلحآميز
بگيرند و حفظ
كنند و نيز در
فراسوى مرزها
با شهروندان
كشورها ى
ديگرى كه از
طريق منشاء
ملى يا قومى
يا تعلق مذهبى
يا زبانى
پيوند دارند
رابطه برقرار
كنند.
ماده
۳
۱
- افراد متعلق
به اقليتها
مىتوانند
حقوق خود، به
ويژه حقوقى را
كه در اعلاميه
ى حاضر آمده
است، به صورت
فردى و نيز با
ديگر اعضاى
گروه خود به
صورت جمعى،
بدون هيچ گونه
تبعيض، اعمال
كنند.
۲
- افراد متعلق
به اقليتها
به خاطر
اِعمال يا عدم
اِعمال حقوق
مذكور در
اعلاميه ى
حاضر نبايد به
هيچ شكل
متحمل آسيبى
شوند.
ماده
۴
۱ -
دولتها، در
صورت لزوم،
تدابيرى
اتخاذ مىكنند
كه افراد
متعلق به
اقليت ها
بتوانند به
طور كامل و
واقعى حقوق
بشر و تمامى
آزادى هاى
اساسى را،
بدون هيچ
گونه تبعيض و
در شرايط
برابرى كامل
در مقابل قانون،
اعمال كنند.
۲
- دولتها
تدابيرى
اتخاذ مىكنند
به منظور
ايجاد شرايط
مناسبى كه به
افراد متعلق
به اقليتها
امكان دهد تا
ويژگى هاى خود
را عنوان كنند
و فرهنگ،
زبان، سنت ها
و نيز آداب و
رسوم شان را
، جز در مورد
اعمالى خاص كه
ناقض قوانين
ملى و در تضاد
با هنجارهاى
جهانى است،
گسترش دهند.
۳
- دولتها
موظفاند در
حد امكانات،
تدابير خاصى
اتخاذ كنند تا
افراد متعلق
به اقليتها
امكان
يادگيرى زبان
مادرى يا كسب
آموزش به زبان
مادرى خود را
داشته باشند.
۴
- دولتها
موظفاند، در
صورت لزوم،
تدابيرى در
زمينهى
آموزش اتخاذ
كنند تا آگاهى
از تاريخ، سنتها،
زبان و فرهنگ
اقليتهايى
كه در قلمروى
آن ها به سر
مىبرند،
تشويق شود.
افراد متعلق
به اقليتها
بايد امكان
يادگيرى و
شناخت جامعه
در تماميت آن
را داشته
باشند.
۵
- دولتها
موظفاند
تدابير خاصى
اتحاذ كنند تا
افراد متعلق به
اقليتها
بتوانند در
پيشرفت و توسع
هى اقتصادى
كشور خود به
نحوى همهجانبه
مشاركت كنند.
ماده
۵
۱
- سياستها و
برنامههاى
ملى با در نظر
گرفتن كامل
منافع مشروع
افراد متعلق
به اقليتها
تنظيم و به
اجرا گذاشته
مىشوند.
۲
- برنامه هاى
همكارى و
مشاركت ميان
دولت ها با
در نظر گرفتن
كامل منافع مشروع
افراد متعلق
به اقليت ها
تنظيم و به
اجرا گذاشته
مىشوند.
ماده
۶
دولتها
موظف اند در
مسائل مربوط
به افراد
متعلق به
اقليتها، به
ويژه با تبادل
اطلاعات و
دادههاى
تجربى براى
بالا بردن
اعتماد و
تفاهم متقابل
همكارى كنند.
ماده
۷
دولتها
موظف اند
براى اعتلاى
رعايت حقوق
مذكور در
اعلاميه ى
حاضر همكارى
كنند.
ماده
۸
۱
- هيچ يك از
مواد اعلاميه ى
حاضر نمى
تواند مانع
انجام وظايف
بينالمللى
دولتها در
قبال افراد
متعلق به
اقليتها شود.
به ويژه، دولتها
موظفاند با
حسن نيت به
وظايف و
تعهداتى كه به
عنوان
قرارداد يا
توافق هاى
بينالمللى
به عهده گرفتهاند،
عمل كنند.
۲
- اعمال حقوق
مذكور در
اعلاميه ى
حاضر خدشهاى
به برخوردارى
هيچ كسى از
حقوق بشر و
آزادىهاى
اساسى شناخته
شدهى جهانى
وارد نمىآورد.
۳
- تدابيرى كه
از جانب دولتها
براى تضمين
برخوردارى
واقعى از حقوق
مذكور در
اعلاميه ى
حاضر اتخاذ
شده اند،
اساساً نبايد
به عنوان نافى
اصل برابرى
موجود در
اعلاميه ى
جهانى حقوق
بشر تلقىشوند.
۴
- هيچ يك از
مواد اعلاميه
ى حاضر را
نمىتوان چنان
تفسير كرد كه
هيچ گونه
اقدامى را
عليه اهداف و
اصول ملل
متحد، از جمله
عليه برابرى
كامل، تماميت
ارضى و
استقلال
سياسى دولتها
مجاز شمارد.
ماده
۹
نهادهاى
تخصصى و ديگر
سازمانهاى
ملل متحد در
حوزه هايى كه
در صلاحيت هر
يك از آن هاست،
به عملى شدن
كامل حقوق و
اصول مذكور در
اعلاميه ى
حاضر كمك
مىكنند.
این
سند به
درخواست
بنیاد
برومند به
زبان فارسی
ترجمه
شده
است.